ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ PLAYLIST 27/02/14

1. Rush - Spirit of the Radio
2. Muse - Plug In Baby
3. Στέργιος Νταουσανάκης - Τράπουλα
4. 1550 - Τις Νύχτες Ντύνομαι Παιδί
5. Άνευ Πόρων - Παράλληλο Σύμπαν
6. Έμμονο Γκρίζο - Ένα Ταξίδι μ ένα Βλέμμα
7. Manifesto - Στιγμή
8. Ένοχες Σκέψεις - Είσαι Μακριά
9. James - Getting Away With it (All Messed Up)
10. Anastacia - Sick and Tired
11. Στέργιος Νταουσανάκης - Μάνατζερ
12. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Μπολέρο
13. Μυστικά Μονοπάτια - Ζωή να Ξαναχτίζω
14. Ο.Μ.Ν.Ι.Α. - Απουσία
15. Υπόγεια Ρεύματα - Σαν Φως
16. FlyByWire - Μη Αναστρέψιμος
17. Aerosmith - Dream On
18. Dio - Holy Diver
19. Στέργιος Νταουσανάκης - Αλλόκοτα Φιλιά (unplugged στο studio)
20. Στέργιος Νταουσανάκης - Πως να Κρατήσω (unplugged στο studio)
21. Ακέστορες - Στη Σαμαρκάνδη
22. Anathema - Parisienne Moonlight
23. Κυνηγοί Ονείρων - Δαιμονικό Νανούρισμα
24. Χερουβείμ - Τελείωσε η Μέρα
25. Motivo 4 - Μυρίζει Όμορφα Απόψε
26. Accept - Winter Dreams
27. The Black Keys - Lonely Boy
28. HIM - Funeral of Hearts
29. Isnogood - Γιός του Ανέμου
30. Love In Sadness - Πειρατής της Γης
31. Αντίπερα Όχθη - Ένα Πέπλο της Σιωπής Θα Σκεπάζει Σαν Μπαμπούλας τη Ζωή Μας
32. Βαγγέλης Μαρκαντώνης - Είκοσι Ζωές
33. Πάνος Τογκαρίδης - Για Σένα
34. Δημήτρης Λιόλιος & Σύννοια - Το Αερόστατο
35. Νίκος Παπάζογλου - Αύγουστος
36. Παντελής Θαλασσινός - Εισιτήριο Στην Τσέπη Σου
37. Ελένη Τσαλιγοπούλου - Χίλιες Σιωπές
38. Χρήστος Δάντης - Όσο Υπάρχεις
39. No Doubt - Don't Speak
40. Axel Rudi Pell - Broken Heart
41. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Να Κοιμηθούμε Αγκαλιά
42. Διονύσης Τσακνής - Φτιάξε Καρδιά μου το Δικό σου Παραμύθι
43. Διάφανα Κρίνα - Κυριακή των Βαϊων
44. Iron Maiden - Fear of the Dark
45. Meden Agan - Divine Wrath
46. Lost Bodies - Σωλήνες
47. Ένα Βήμα Μπροστά - Ο Γκαντέμης
48. Διονύσης Καλαφάτης - Δρόμοι
49. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Μάτια Δίχως Λογική
50. Eluveite - A Rose for Epona
51. Dream Theater - A Rite of Passage
52. Inner Voice - Καμμένο Χαρτί
53. Γυμνά Καλώδια - Οι Ποιήτριες της Γης
54. Τρύπες - Η Μάσκα Που Κρύβεις
55. Rolling Stones - Paint It Black
56. Iggy Pop - The Passenger
57. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Το Φεγγάρι στα Χέρια
58. Διονύσης Κωτσάκης & Carpe Diem - Ζήσε τη Στιγμή
59. 3W.GR - Κρυμμένα Λάθη
60. Silked & Stained - Much Love
61. Ενδελέχεια - Χάρτινες Σαϊτες
62. Μάσκες - Το Καράβι του Νότου
63. FlyByWire - Χαμένος
64. Bon Jovi - Have a Nice Day
65. Rush - Spirit of the Radio

Ο ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΝΤΑΟΥΣΑΝΑΚΗΣ LIVE ΣΤΟ HOLYWOOD ΣΤΟΝ ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟ

Αυτό το Σάββατο 01/03 ο Στέργιος Νταουσανάκης, ο οποίος την προηγούμενη Πέμπτη βρέθηκε στη
"Σχολή Κακών Τεχνών" θα εμφανιστεί live με την μπάντα του στο HolyWood Stage στον Αγ.Δημήτριο, παρουσιάζοντας όλα του τα νέα τραγούδια κι όχι μόνο, σε μια εμφάνιση που δεν πρέπει να χάσει κανείς!

ADRENALINE MOB - "MEN OF HONOR"

Τα λεγόμενα “supergroups” έχουν γίνει λίγο της μόδας τα τελευταία χρόνια. “Σημάδια των καιρών” θα πει κάποιος, “εμπορικά tricks” θα πει κάποιος άλλος. Είναι πάντως γεγονός πως οι διάφορες τέτοιου είδους ενώσεις “πρωτοκλασάτων” μουσικών δεν έχουνε προσφέρει τα αναμενόμενα, όντας στις περισσότερες περιπτώσεις “πυροτεχνήματα”. Οι Adrenaline Mob ξεκίνησαν το 2011 έχοντας την στάμπα του “supergroup”, με τον Russell Allen των Symphony X στα φωνητικά και τον κιθαρίστα Mike Orlando, αλλά το “βαρύ” όνομα ήταν σίγουρα ο Mike Portnoy, η φυγή του οποίου από τους Dream Theater ήταν τότε ακόμα “νωπή”. Τα media ασχολήθηκαν εκτεταμένα μαζί τους κι η κυκλοφορία του ντεμπούτου τους “Omerta” ήταν αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στο πεδίο της σκληρής μουσικής για το 2012. Μιλώντας επί προσωπικού, ήταν ένα album το οποίο με κέρδισε, καθώς πέρασα καλά ακούγοντάς το κι ανακαλύπτοντας κάποιες διαφορετικές πτυχές του ταλέντου των συμμετεχόντων μουσικών (ιδίως του Russell Allen), παρότι ήταν κάπως “άνισο”, έχοντας κορυφές σαν τον “Indifferent”, αλλά κι αρκετά fillers. Σε γενικές γραμμές, πάντως, ήταν ένα album που άφησε, εν μέρει, ικανοποιημένους σχεδόν τους πάντες, όντας δυνατό κι εμπορικό συνάμα.

Ερχόμαστε στο 2014. Ο Mike Portnoy έχει πια αποχωρήσει (ΚΑΙ) από τους Adrenaline Mob και μαζί του έχει αποχωρήσει μέρος της “λάμψης”, όχι όμως της ουσίας. Οι Adrenaline Mob δεν αντιμετωπίζονται πια ως supergroup, παρότι τα καινούρια μέλη, ο AJ Pero των Twisted Sister και ο John Moyer των Disturbed, μόνο “τυχαία” ονόματα δεν είναι. Ακούγοντας όμως και το δεύτερο album τους που φέρει τον τίτλο “Men of Honor” και το οποίο παρουσιάζουμε εδώ σήμερα, μου “γεννήθηκε” η εξής απορία: μήπως τελικά οι Adrenaline Mob δεν ήταν ποτέ supergroup, αλλά η όλη ιδέα ήταν να είναι ένα project “φτασμένων” μουσικών οι οποίοι, εκτός των άλλων, ήθελαν να “ξεσκάσουν”, να ροκάρουν και να περάσουν καλά; Ναι, ο δίσκος έχει εμπορική υφή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μοιάζουν τα τραγούδια του τυποποιημένα ή “κλισαρισμένα”. Και την αμαρτία μου θα την πω, ο Portnoy είναι ένας από τους αγαπημένους μου ντράμερ, αλλά εδώ δεν μου λείπει ούτε το παίξιμό του ούτε το γεγονός πως όταν έχεις τον Portnoy στη σύνθεσή σου αναγκαστικά βάζεις πολύ μπροστά τα τύμπανα στη μίξη. Άλλωστε ο AJ Pero φροντίζει από το πρώτο λεπτό του οργιώδους εναρκτήριου “The Mob is Back” να βάλει “γκολ από τα αποδυτήρια”. Πάντως αυτός που ξεχωρίζει ξεκάθαρα είναι ο Russell Allen, ένας από τους πληρέστερους και πιο χαρισματικούς τραγουδιστές του σήμερα, ο οποίος εμφανώς εδώ χαλαρώνει και διασκεδάζει, ερμηνεύοντας με κέφι, πάθος και ψυχή, τραγουδώντας κάτι διαφορετικό από τα πιο απαιτητικά και πολυεπίπεδα θέματα των θεών του prog Symphony X.

Όσον αφορά την ουσία του δίσκου, τα κομμάτια δηλαδή, έχω να παρατηρήσω ότι θα ήθελα λίγο περισσότερο στιχουργικό βάθος, ιδίως στα πιο χαλαρά κομμάτια. Κατά τ’ άλλα και μάλλον σε αντίθεση με το ντεμπούτο τους, θεωρώ ότι στο “Men of Honor” δεν υπάρχουν καθόλου fillers, κομμάτια δηλαδή που απλά συμπληρώνουν τη διάρκεια του album, καθώς όλα τα τραγούδια ακούγονται σε κάθε περίπτωση ευχάριστα. Προσωπικά ξεχώρισα τα “The Mob is Back”, “Men of Honor” και “Feel the Adrenaline” από τα πιο δυνατά και πωρωτικά, καθώς και τα “Crystal Clear” και “Behind these Eyes” από τα πιο χαλαρά, ενώ το “Come on Get Up” είναι μάλλον η πιο εμπορική στιγμή του δίσκου.

Κλείνοντας, αν σας άρεσε το “Omerta”, αν σας “ψήνει” η ιδέα του να ακούσετε έναν σύγχρονο, καλοπαιγμένο hard rock-ίζοντα heavy metal δίσκο ή αν απλά είστε οπαδοί της φωνάρας του Russell Allen, εμπιστευτείτε τους Adrenaline Mob, εμπιστευτείτε το “Men of Honor” και δεν θα χάσετε.

Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος

(Αναδημοσίευση από το μουσικό καφενεδάκι του www.atlantisfm.gr στο οποίο ο Δημοσθένης αρθρογραφεί εβδομαδιαίως).

Ο ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΝΤΑΟΥΣΑΝΑΚΗΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Αυτη την Πέμπτη το βράδυ, 27/02/14, τα μεσάνυχτα ακριβώς, η Σχολή Κακών Τεχνών κι ο Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος θα έχουν τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουν στο studio του Atlantis έναν από τους πιο ιδιαίτερους και ξεχωριστούς Έλληνες καλλιτέχνες της νέας γενιάς, τον Στέργιο Νταουσανάκη. Και μπορεί να έχετε συνηθίσει τον Στέργιο να μιλάει σχεδόν αποκλειστικά με τα τραγούδια του, αλλά για εμάς θα κάνει μια εξαίρεση… κι υποσχόμαστε ότι δεν θα φέρει κανείς μαζί του “σημαδεμένη τράπουλα”. Αυτή την Πέμπτη. Τα μεσάνυχτα ακριβώς! Μόνο στον Atlantis!

ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ PLAYLIST 20.03.14

1. Rush - Spirit of the Radio
2. Meden Agan - Divine Wrath
3. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ένα Σπιρτόξυλο
4. Μαύρη Μαγιονέζα - Πράγματα
5. Φάνης Σαπατίνας - Μπορώ να Πετώ
6. FlyByWire - Χαμένος (unplugged)
7. Μειδίαμα - Βρες τη Στιγμή
8. Νάμα - Μια Κυριακή
9. Νίκος Χατζηστεφάνου - Έχω Απόψε Συναυλία
10. Adrenaline Mob - The Mob is Back
11. Paradise Lost - Don't Belong
12. Dream Theater - Another Day
13. Ο.Μ.Ν.Ι.Α. - Ραντεβού στο Παραμύθι
14. Οι Φόβοι του Πρίγκιπα - Πριν Γεράσω Θα Ζήσω
15. Πάνος Τογκαρίδης - Για Σένα
16. Skillet - Rise
17. Twister Sister - Burn In Hell
18. Σπυριδούλα - Νάυλον Ντέφια και Ψόφια Κέφια
19. Πράσσειν Άλογα - Βασίσου Πάνω Σου
20. Στέργιος Νταουσανάκης - Τράπουλα
21. Pantera - I'm Broken
22. Poets of the Fall - Carnival of Rust
23. DNA - Φύγε
24. Magic De Spell - Νίψον ανομήματα
25. Hog - Psychiatric Soul Assassination
26. The Cranberries - Promises
27. Stratovarius - Venus In the Morning
28. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Θα Είμαι Εκεί
29. Μιχάλης Κακέπης - Πυροβόλα το Φεγγάρι
30. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Μαργαρίτα
31. Δημήτρης Λιόλιος & Σύννοια - Το Αερόστατο
32. Δυτικές Συνοικίες - Χαμένη Αγάπη
33. Κωνσταντίνος Μπενέτος & Βάϊος Κωνσταντινίδης - Για Όλα Φταίνε τα Μάτια της
34. Μπλε - Όνειρα σου Τραγουδώ
35. Ορφέας Περίδης - Για Που το 'Βαλες Καρδιά μου
36. Θλιμμένοι Άγγελοι - Σαν Εννιάχρονα Παιδιά
37. Spitfire - Icarus
38. Adrenaline Mob - Behind These Eyes
39. Adrenaline Mob - Men of Honor
40. Παύλος Σιδηρόπουλος & Μαρία Φωτίου - Ηλεκτρικός Θησέας
41. Παζλ - Αμφισβητώ
42. Άνευ Πόρων - Παράλληλο Σύμπαν
43. Τα Ξύλινα Σπαθιά - Αφού Σου το "Πα
44. Ενδελέχεια - Ο Δραπέτης
45. Ένοχες Σκέψεις - Άκουσέ Με
46. Paramore - Decode
47. Parthian Shot - Placebo
48. Μίλτος Πασχαλίδης - Κακές Συνήθειες
49. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Έχω Γεννηθεί Σαββάτο
50. Μάσκες - Κάτι Πιο Μικρό κι απ' το Τίποτα
51. Apolia - Μ' αγαπά, Δεν μ' αγαπά
52. Placebo - Every You, Every Me
53. Alice Cooper - Bed of Nails
54. Μωβάστρο - Δανάη
55. Τρύπες - Ακούω την Αγάπη
56. Ψόφιοι Κοριοί - Όμορφη Πόλη
57. Βάλια Κάλντα - Πόλη
58. Κάρμα - Το Χρέος
59. Γιάννης Σπύρου - Τρελός
60. De Facto - Θεσσαλονίκη
61. Love in Sadness - Πειρατής της Γης
62. Χρονίρ - Στη Χώρα του Τίποτα
63. Τα Ξύλινα Σπαθιά - Τρένο Φάντασμα
64. Rush - Spirit of the Radio

UK ROCK TIMES

Αγγλία και Rock λοιπόν ή για να το πω ακόμα πιο σωστά, Ηνωμένο Βασίλειο και Rock. Η χώρα που γέννησε τόσους μα τόσους καλλιτέχνες και τόση πολλή μουσική. Μουσική αρκετές φορές τόσο διαφορετική μεταξύ της που θα μπορούσε κάλλιστα να πει κανείς πως βρίσκεται στον παράδεισο της δημιουργίας. Βέβαια αν το καλοσκεφτείς το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο επίγειος παράδεισος της μουσικής βιομηχανίας. Και τι εννοώ με αυτό; Εννοώ το πολύ απλό και γνωστό πλέον πως αν γίνεις δεκτός στη Μεγάλη Βρετανία τότε στα σίγουρα θα γίνεις αποδεκτός παγκοσμίως (με λίγες εξαιρέσεις βέβαια που θα έχουν να κάνουν με τις σωστές αποφάσεις).
 
Θα μπορούσα να αναφέρω ένα κάρο μπάντες που προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο είτε είναι από Αγγλία, είτε από Ιρλανδία, Σκωτία, αλλά δεν ξέρω αν θα γινόμουνα κουραστικός. Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω καμιά δεκαπενταριά μπάντες οι οποίες κατά την ταπεινή προσωπική μου άποψη έχουν αλλάξει και κάποια δεδομένα στην μουσική βάζοντας σε παρένθεση την καταγωγή τους κατά κάποιο τρόπο. Ξεκινάω με τους Beatles (Liverpool) καθώς και τους Echo And The Bunnymen (Liverpool) που είναι κατά την γνώμη μου δύο μπάντες που άλλαξαν πάρα πολλά. Οι Beatles νομίζω πως είναι γνωστό το τι έχουν προσφέρει. Οι Echo And The Bunnymen από την άλλη πήγαν το punk (τουλάχιστον εδώ στο Liverpool) ένα βηματάκι πιο πέρα και κατάφεραν να φέρουν το δικό τους post punk ήχο μέσα στο οποιοδήποτε σπίτι που άκουγε μουσική. Να σημειώσω εδώ πως και οι Anathema από το Liverpool κατάγονται, αλλά αν έρθει στην κουβέντα με κάποιον Λιβερπουλιάνο περί μουσικής, όποιας ηλικίας και να είναι αυτός και όποιας μουσικής προτίμησης τους Beatles και τους Echo θα σου τους αναφέρει σίγουρα. Τους Anathema να πω την μαύρη μου αλήθεια δεν τους ξέρουν, αλλά that’s life. Βέβαια για να μπορέσω να είμαι ακριβοδίκαιος δεν πρέπει να μιλάω μόνο για μπάντες από το αγαπημένο πλέον Liverpool, αλλά γενικά. Εδώ εξάλλου ξεκίνησαν όλοι! Από ποιους να αρχίσω και σε ποιους να τελειώσω; Iron Maiden (London), Pink Floyd (London), The Cure (Crawley), Black Sabbath (Birmingham), Rolling Stones (London), Led Zeppelin (London), The Who (London), Queen (London), Deep Purple (Hertford), Dire Straits (London), David Bowie (Brixton), Oasis (Manchester), The Smiths (Manchester), The Police (London), The Animals (Newcastle), Wishbone Ash ( Devon), Radiohead (Oxford), Judas Priest (Birmingham), Sting (Newcastle), Muse (Teignmouth, Devon), Motorhead (London), Uriah Heep (Walthamsow) και η λίστα δεν έχει τελειωμό! Επίσης μιας και μιλάμε για Ηνωμένο Βασίλειο κι όχι μόνο Αγγλία να θυμίσω και κάποια άλλα ονόματα που αρχίσανε από εδώ (κι εδώ η λίστα είναι ατελείωτη βέβαια αλλά θα δώσω λίγα παραδείγματα). Manic Street Preachers ( Blackwood, Wales), Franz Ferdinand (Glasgow, Scotland), Tom Jones (Pontypridd, Wales), Annie Lennox (Aberdeen, Scotland), Gary Moore (Belfast, Northern Ireland), Nazareth ( Dunferlime, Scotland), U2 (Dublin), The Script (Dublin), Thin Lizzy (Dublin), The Cranberies (Limerick), My Bloody Valentine (Dublin), Sinead O’ Connor (Glenagery) και όπως προείπα η λίστα ούτε κι εδώ έχει τελειωμό.
 
Αν και είχα πει πως θα αναφέρω ενδεικτικά κάποιες μπάντες έγινα λίγο πιο κουραστικός μόνο και μόνο για να μπορέσω να έρθω στην ουσία των πραγμάτων. Στο σήμερα λοιπόν και στις μπάντες που υπάρχουν εδώ. Η αλήθεια είναι πως κάθε περιοχή του νησιού, κάθε πόλη είτε μικρή είτε μεγαλύτερη, έχει την τοπική σκηνή της. Μια σκηνή που δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από όσες μπάντες ανέφερα. Κάθε μέρος εδώ, κάθε γωνία θα μπορούσα να πω έχει και ένα liveάδικο στο οποίο μπορείς να ακούσεις καλές μουσικές και να δεις αρτιότατους μουσικούς. Μαγαζιά δεν υπάρχει περίπτωση να αναφέρω γιατί θα χρειαστώ τουλάχιστον 2-3 σελίδες. Οπότε μια επίσκεψη θα σας πείσει. Επειδή είμαι σίγουρος πως θα ρωτήσουν πολλοί θα πω με πολύ απλά λόγια πως εδώ μπορείς να ακούσεις όλα τα είδη της μουσικής και όλα τα είδη της ροκ και μέταλ και να βρεις καταπληκτικές μπάντες και καλλιτέχνες. Δεν υπάρχει περίπτωση να αναλωθώ στο τι έχω δει μέχρι στιγμής και τι όχι ή ακόμα και στο τι έρχεται είτε σε φεστιβάλ είτε σε Venue γιατί κάποιοι θα αρχίσουν τα καντήλια και όχι άδικα. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι υπάρχουν εκτός των πολύ καλών συγκροτημάτων με όμορφες δικές τους συνθέσεις (θα ακολουθήσει κάποιο άρθρο με παρουσίαση και ίσως και συνεντεύξεις με τις μπάντες αυτές), υπάρχουν και πολύ καλές cover bands σε πολλά και ποικίλα συγκροτήματα (κι εδώ θα υπάρξει μελλοντικό αρθράκι). '
 
Εν κατακλείδι να πω απλά πως κάποιες από αυτές τις μπάντες όχι απλά το έχουν αλλά σου φέρνουν στο μυαλό τεράστιες στιγμές και θύμησες ειδικά αν έχεις μεγαλώσει με μπάντες όπως οι The Who, Nirvana, Beatlew, Pink Floyd, Iron Maiden, Dio, Rainbow κτλ κτλ. Αυτά τα ολίγα σαν εισαγωγή για την επιστροφή μου σε θεματάκια της Σχολής Κακών Τεχνών. Θα υπάρξει και συνέχεια σύντομα. Αλλά μέχρι τότε… Να αγαπάτε και να ερωτεύεστε…. Να κάνετε όνειρα και να παίρνετε τα ρίσκα που πρέπει. Ίσως εξάλλου να μην υπάρξουν πολλές ευκαιρίες… Θα τα πούμε σύντομα με άλλο άρθρο και που ξέρετε ίσως και με μια έκπληξη…. Μέχρι τότε… Keep On Rocking In The Free World boys and girls….

Liverpool 14/02/2014
 
Γιώργος Ραχιώτης

ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 13.02.14 AUDIO

Κατεβάστε εδώ την εκπομπή της Πέμπτης 13.02.14 με καλεσμένο τον Άγγελο "Andy" Λάνι των Revolt και διάθεση... αντι-"αγιοβαλεντινική"!!!

ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ PLAYLIST 13.02.14

1. Rush - Spirit of the Radio
2. Within Temptation & Tarja - Paradise (What About Us)
3. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Πες του να Πάει
4. Βάϊος Κωνσταντινίδης & Κωνσταντίνος Μπενέτος - Για Όλα Φταίνε τα Μάτια της
5. Revolt - Να Γελάς
6. Νίκος Ρουμελιώτης - Εμένα Βρίζω
7. Νικόλας Αδέσποτος - Δεν μου Κάνεις
8. Πάνος Τογκαρίδης - Για Σένα
9. Arctic Monkeys - Do I Wanna Know?
10. Ένα Βήμα Μπροστά - Ο Γκαντέμης
11. Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας - Ρίτα Ριτάκι
12. 1550 - Σαν Σταρ του Σινεμά
13. Joe Cocker - You Can Leave your Hat On
14. Def Leppard - Pour Some Sugar On Me
15. Τζίμης Πανούσης - Όχι Άλλο Νταλάρα
16. Bob Dylan - Make You Feel My Love
17. 4 Εποχές - Φταίνε οι Γυναίκες
18. Γιάννης Μηλιώκας - Ανοργασμικιά
19. Ελεονώρα Ζουγανέλη - Εγώ με την Αγάπη Μάλωσα
20. Παύλος Σιδηρόπουλος - Το '69
21. FlyByWire - Χαμένος
22. Πυξ Λαξ - Ανόητες Αγάπες
23. Revolt - Γεννήθηκα Τρελός
24. W.A.S.P. - Breathe
25. Meden Agan - Divine Wrath
26. Andy - Το Ταξίδι
27. Σπύρος Γραμμένος - Valentine's Day
28. Ο.Μ.Ν.Ι.Α. - Ραντεβού στο Παραμύθι
29. Λευκές Νύχτες - Θέλω να σε Δω
30. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Το Σπιρτόξυλο
31. City - Am Fenster
32. Ρόδον - Γλυκές μου Πόρνες
33. Κέρινοι και Ρει - Γυναίκα Νύχτα
34. Κυνηγοί Ονείρων - Δαιμονικό Ξωτικό
35. Aerosmith - I Don't Want to Change a Thing
36. Queensryche - I Don't Believe in Love
37. Dream Theater - I Walk Beside You
38. Γιάννης Μηλιώκας - Hello Baby
39. Ραλλία Χρηστίδου - Πόση Αλήθεια Αντέχεις;
40. Iron Maiden - Seventh Son of a Seventh Son
41. The Stevie Miller Band - Winter Time
42. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Καληνύχτα Ψυχάκι
43. Νίκος Πορτοκάλογλου - Τα Καράβια μου Καίω
44. Ηρώ - Θέλω να με Κρατάς
45. Εν Ψυχώ - Για Πάντα Εδώ
46. Νατάσσα Μποφίλιου - Εγώ Μεγάλωνα Για Σένα
47. Foo Fighters - The Pretender
48. Kamelot - Soul Society
49. Silked and Stained - Much Love
50. Χάσμα - Κάτι σαν Ψέμα
51. Παράξενες Μέρες - Πεταλούδα στη Φωτιά
52. Alice Cooper - Poison
53. Ozzy Osbourne - I Just Want You
54. Motley Crue - Girls, Girls, Girls
55. 9MM - Στου Μάη τη Ρωγμή
56. Magic De Spell - Το Καθεστώς των Αριθμών (Δεν Μπορούν)
57. Manifesto - Στιγμή
58. Τα Ξύλινα Σπαθιά - Ο Βασιλιάς της Σκόνης
59. Yngwie Malmsteen - Heaven Tonight
60. Άνευ Πόρων - Παράλληλο Σύμπαν
61. Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Όχι Σε Όλα
62. Rush - Spirit of the Radio

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ "ANDY" ΛΑΝΙ ΤΩΝ REVOLT ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Αυτή την Πέμπτη 13/02/14, τα μεσάνυχτα ακριβώς, ο Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος κι η Σχολή Κακών Τεχνών θα έχουν τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουν τον Άγγελο "Andy" Λάνι, τραγουδιστή και ιθύνοντα νου των Revolt στο στούντιο του Ατλαντίς. Θα μιλήσουμε για πολλά πράγματα, για την πορεία της μπάντας πριν και μετά το Χ-Factor, για τα μελλοντικά τους σχέδια κι επίσης θα "καλωσορίσουμε" με χιουμοριστική και σαρκαστική διάθεση την... ημέραν των ερωτευμένων! Be there! Μόνο στον Atlantis 105,2!

Ο "ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ" ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ (ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)

Πριν από ένα χρόνο και κάτι "έφυγε" από τη ζωή ο Άλκης Αλκαίος. Η είδηση του θανάτου του "έπαιξε" για κάνα-δυό μέρες στα "άδυτα" των ειδήσεων και συζητήθηκε, λίγο περισσότερο είναι η αλήθεια, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι έπειτα ξεχάστηκε... Ή μήπως όχι; Διότι η είδηση δεν ήταν το ότι ο Άλκης πέθανε, αλλά το ότι έζησε. Έζησε και έμαθε σε γενιές ολόκληρες να γράφουν στίχο. Να ταξιδεύουν μ' αυτόν. Δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα σ' αυτό το κείμενο σε εγκυκλοπαιδικά στοιχεία που αφορούν τη ζωή του Άλκη Αλκαίου. Γνωρίζουμε τόσο λίγα άλλωστε, ενώ κι οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν τόσο μα τόσο σπάνιες. Ούτε στην ασθένειά του θα αναφερθώ. Δεν υπάρχει λόγος. Για όποιον θέλει να γνωρίσει πράγματα για τον Άλκη, άλλωστε, υπάρχει το διαδίκτυο και, πολύ περισσότερο, υπάρχουν οι στίχοι του, η κληρονομιά του. Εγώ θέλω να αναφερθώ στο πως γνώρισα τον Άλκη Αλκαίο (ακόμα κι αν δεν τον συνάντησα κατ' ιδίαν ποτέ), στο πόσο με επηρέασε, στο πως και στο γιατί τον θεωρώ "δάσκαλό" μου...
 

Στα μέσα της δεκαετίας του '90 κι όντας "φρεσκο" γυμνασιόπαιδο πέρασα "εν μια νυκτί" από τους Nirvana στους Black Sabbath κι από εκεί στους Iron Maiden και τους Metallica για να καταλήξω στον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και να ανοιχθούν μπροστά μου οι άγνωστοι, ως τότε, ορίζοντες της ελληνόφωνης ροκ. "Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει..." κι έτσι απλά, τόσο απλά, έγινε η πρώτη, ουσιαστική, επαφή μου με τον Αλκη Αλκαίο, ο οποίος σύντομα έμαθα πως δεν είχε ουδεμία σχέση με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο λαϊκό-ποπ τροβαδούρου ο οποίος μεσουρανούσε στα ελληνικά μουσικά δρώμενα. Άλλωστε και το Άλκης Αλκαίος ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Βαγγέλη Λιάρου, πράγμα το οποίο ομολογώ πως έμαθα αρκετά αργότερα. Όσο περνούσε ο καιρός άρχισα να συνειδητοποιώ πως όλο και περισσότερα τραγούδια που γνώριζα και με συνάρπαζε ο στίχος τους είχαν έναν κοινό παρονομαστή: τον Άλκη Αλκαίο! Το "Σαν να μη σ' έχασα ποτέ" του Βασιλη, το "Ερωτικό" σε μουσική του Θάνου ΜΙκρούτσικου που πρωτοτραγούδησε ο Μανώλης Μητσιάς, τα "Πλοία των Ερώτων", προϊόν της συνεργασίας του πάλι με τον Μικρούτσικο και τον Δημήτρη Μητροπάνο και τόσα, τόσα άλλα... Δειλά-δειλά άρχισα κι εγώ να γράφω στίχο και να συνειδητοποιώ πως είχα μια έφεση σ' αυτό, ίσως επειδή δυσκολευόμουν να εκφραστώ με άλλους τρόπους. Κι όσο περισσότερο δούλευα πάνω σ' αυτό το χάρισμά μου, τόσο περισσότερο ένιωθα την ανάγκη να "μαθαίνω" τον Άλκη Αλκαίο και να ακολουθώ τα βήματά του. Διότι ο Άλκης μου έμαθε να γράφω αλληγορικά, ο Άλκης μου έμαθε να γράφω για φτερά... για όνειρα... ίσως επειδή φοβόμουν να πετάξω και να ονειρευτώ. Ο Άλκης μου τα έμαθε όλα αυτά. Σε μένα και σε τόσους άλλους...
 
"Αχ Μαργαρίτα, τα πέταλα ρίχτα, σε τσέπες παιδιών
Φιλιά ν' αρμενίσουν, σημάδια ν' αφήσουν στο δικό τους παρόν"

Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν κι άφησαν κι εκείνα τα σημάδια τους και θα συνεχίσουν να τ' αφήνουν. Διότι ο Αποστόλης Μπουλασίκης παρομοιάζει τη "Μαργαρίτα" (η οποία είναι αφιερωμένη στον Άλκη) με την έμπνευση (όπως μας αποκάλυψε ο Βασίλης στην παρουσίαση του πρώτου μέρους του "Δραπέτη" η οποία έγινε αποκλειστικά στον Atlantis) και τα παιδιά αυτά, όπως το αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον εγώ, είναι οι "μαθητές" του Άλκη, οι συνεχιστές του έργου του. Διότι όπως προείπα, ο Άλκης Αλκαιος έμαθε σε γενίες ολόκληρες να γράφουν στίχο κι όχι απλά να γράφουν, αλλά να εκφράζονται ουσιαστικά, να "ξεγυμνώνουν" την ψυχή τους μέσα απ' αυτόν.
 
Πρόσφατα ο Μίλτος Πασχαλίδης κυκλοφόρησε ένα βιβλίο-cd με τίτλο "Αγύριστο κεφάλι. Ο Άλκης Αλκαίος που γνώρισα..." κι εν μέρει μου έδωσε το εναυσμα γι' αυτό εδώ το άρθρο. Θέλω να κλείσω με την εξής παρατήρηση: ίσως κάποιος, μαθαίνοντας επιφανειακά 2-3 πράγματα για τη ζωή του Αλκη Αλκαίου να πει πως τελικά δεν ήταν τόσο συναρπαστική. Όσοι όμως τον γνώρισαν κι όσοι συνεχίζουν να τον γνωρίζουν μέσα από τους στίχους του έχουν κάθε λόγο να διαφωνούν μ' αυτήν την οπτική. Διότι το να μπορείς να ταξιδεύεις με τέτοιο τρόπο έχοντας ως οδηγό το μυαλό σου και μόνο, έ δεν είναι μικρό πράγμα...

Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος
 
(Αναδημοσίευση από το www.atlantisfm.gr στο μουσικό καφενεδάκι του οποίου ο Δημοσθένης αρθρογραφεί εβδομαδιαίως)